Orchidea Dent - Słownik pojęć

Słownik pojęć

Stomatologia zachowawcza z endodoncją – jest to dział stomatologii poświęcony profilaktyce próchnicy zębów oraz leczeniu już powstałych ubytków próchniczych.

Endodoncja - dział stomatologii zachowawczej zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób miazgi zęba oraz rozpoznawaniem i leczeniem chorób tkanek okołowierzchołkowych. Podstawową metodą leczenia jest tu leczenie kanałowe. Wykonuje się je za pomocą bardzo cienkich (od 0,06 do 0,40 mm) narzędzi piłująco-penetrujących. W nowoczesnej endodoncji do kontroli leczenia wykorzystuje sięmikroskopy operacyjne oraz endometry. Mikroskopy endodontyczne umożliwiają operatorowi wgląd do wnętrza komory zęba i kanałów, endometry zaś to elektroniczne urządzenia dające możliwość dokładnego pomiaru głębokości kanału zębowego. Następnie kanały wypełniane są za pomocą gutaperki oraz tzw. sealerów czyli uszczelniaczy. Równolegle w leczeniu z mikroskopem i endometrem stosowana jest diagnostyka RTG.

Leczenie endodontyczne jest zalecane przy bardzo głębokich ubytkach próchniczych, martwicy miazgi, po złamaniu lub zwichnięciu zęba, ze wskazań protetycznych - przed wykonaniem korony lub mostu.

Przeciwwskazaniami do leczenia endodontycznego są osoby z grupy ryzyka (choroby serca, naczyń, zaburzenia metaboliczne), osoby ze złą higieną jamy ustnej oraz brakiem motywacji.

Periodontologia (nieprawidłowo parodontologiaparadontologia) – nauka o aparacie zawieszeniowym zęba, tj. przyzębiu. Jako dziedzina stomatologii zajmuje się profilaktyką i leczeniem chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej.

Ze względu na najczęstsze schorzenie przyzębia – paradontozę (zapalenie przyzębia) – często potocznie jest używane pojęcie paradontologia. Jest to nazwa niewłaściwa.

Protetyka stomatologiczna – dział stomatologii poświęcony odtwarzaniu pierwotnych warunków zgryzowych po utracie zębów naturalnych, lub po ich masywnym uszkodzeniu. W obrębie zainteresowań protetyki stomatologicznej znajduje się również rehabilitacja pacjentów po operacjach (onkologicznych, plastycznych) za pomocą protez pooperacyjnych oraz epitez (ektoprotez – protezy nosa, ucha itp.). Do odtworzenia wykorzystuje się uzupełnienie protetyczne. Mogą one być stałe (nie dające się usunąć z ust), lub ruchome (dające się wyjąć z ust), lub kombinowane (protezy ruchome połączone z uzupełnieniami stałymi za pomocą zasuw, zatrzasków, rygli, lub koron teleskopowych).

Do uzupełnień protetycznych ruchomych zalicza się m.in. protezy akrylowe, protezy szkieletowe (na podbudowie metalowej), protezy nylonowe, lub acetalowe, a do stałych m.in. uzupełnienia ceramiczne – korony i mosty (porcelana na podbudowie metalowej lub bezmetalowej – bardziej estetyczne).

Ortodoncja – dziedzina stomatologii zajmująca się profilaktyką i leczeniem wad zgryzu oraz wad szczękowo-twarzowych u dzieci, młodzieży i dorosłych. Terapia, prowadzona przez ortodontę (lekarz specjalista w tej dziedzinie), wpływa nie tylko na właściwe stosunki międzyzębowe, lecz także na proporcje dolnego i środkowego odcinka twarzy, stąd coraz częściej ortodoncja nazywana jest ortopedią szczękową, względnie zachowawczą ortopedią szczękową.

Radiografia cyfrowa (DR) – metoda alternatywna dla tradycyjnych (analogowych) zdjęć rentgenowskich umożliwiająca uzyskanie zapisu zdjęcia w formie cyfrowej. Została wprowadzona w stomatologii przez Francisa Mouyena w roku 1987 i zaprezentowana dwa lata później w Stuttgarcie. Następnie Mouyen opatentował system pod nazwą radiowizjografia i nazwa ta jest zastrzeżona dla produktów jednej firmy – kiedyś Trophy Radiologie (Francja), obecnie Carestream Health. Bardziej poprawny jest termin radiografia cyfrowa, gdyż obejmuje wszystkie systemy rentgenowskie, w których zachodzi cyfrowa rejestracja obrazu. Systemy radiografii cyfrowej dzieli się na bezpośrednie i pośrednie. W systemach bezpośrednich rejestratorem promieniowania jest cyfrowy detektor typu CCD lub CMOS. Obraz rentgenowski pojawia się na ekranie komputera niemal natychmiast po ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie. W systemach pośrednich rejestratorem obrazu jest płyta pamięciowa pokryta fosforem magazynującym (PSP – Photostimulable Storage Phosphor) służąca do zapisu obrazu utajonego, który odczytywany jest dopiero w specjalnym skanerze.

Nazwa RadioVisioGraphy dobrze koresponduje z podstawowymi elementami systemu radiografii cyfrowej. Urządzenia do DR składają się z trzech podstawowych podzespołów:

  • radio- – wytwarzającego promieniowanie RTG,
  • -visio- – rejestrującego obraz,
  • -graphy – wyświetlającego obraz na ekranie i umożliwiającego jego obróbkę cyfrową.

Metoda ta nie wymaga dawek promieniowania jakie występują w radiografii konwencjonalnej – nastąpiło zmniejszenie czasu ekspozycji do 0,02s (zmniejszenie 10-50x). Jednak zaletą uważaną za najważniejszą jest rozdzielenie procesu pomiędzy trzy różne podzespoły i umożliwienie przez to tzw. postprocessingu, tj. regulację kontrastu, jasności lub użycie tzw. pseudokoloru (użycie palety barw RGB zamiast skali szarości).

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Radiografia_cyfrowa

www.orchideadent.pl

Tagi: dentysta lublin, stomatolog lublin, leczenie zębów lublin, najlepszy stomatolog, gabinet stomatologiczny lublin, bezbolesne leczenie zębów lublin, orchidea dent lublin, pantomogram lublin, cyfrowe zdjęcie zęba lublin, kontakt, polecany gabinet stomatologiczny lublin, gdzie dobry dentysta lublin, słownik pojęć